Naar school fietsen


Ook naar school ging ik altijd op de fiets, weer of geen weer. Windkracht 9, 30cm sneeuw, hagel, onweer, stortregen, -14 Celcius, ik heb alles meegemaakt. Ik mocht alleen niet fietsen met windkracht 10 van mij moeder, dus in 7 jaar middelbare school ben ik 5x(?) met de auto geweest. Nooit met de bus, behalve als we een uitje hadden van school. Dan was namelijk het hek van de school eerder dicht dan we aankwamen, dus zou ik zonder fiets zitten.
In het begin van het eerste jaar verzamelden een paar klasgenoten en ik altijd netjes om kwart voor 8 bij de rotonde bij Oude-Tonge, om daarna in ongeveer 30minuten op school aan te komen, kwart over 8, 25 minuten voor de eerste bel. Dit werd naarmate de jaren vorderden steeds later.
Uiteindelijk de laatste jaren werd het voor mij een sport om zo laat mogelijk van huis weg te rijden en toch op tijd te komen, zodat ik langer in bed kon blijven. De gemiddelde reistijd veranderde hierdoor van 30 minuten naar 20 minuten (over 9,3km). 
Dit leverde een uitstekende conditie op en maakte dat ik met mijn boekentasje op mijn fiets snel genoeg was om tractors bij te houden. Lekker uit de wind rijden. Niet eraan hangen, dat is gevaarlijk. De meeste tractors rijden op die weg zo'n 45km/h, sommigen denderen met 55km/h met volle bakken etenswaar over de weg en sommigen iets minder.
En wat is er nou leuker dan eens filmen waar je allemaal achteraan raced? 
Dit filmpje is wel een van de leukste, omdat ik deze inhaal. Achteraf bleek de bestuurder mijn buurman te zijn, maar dat terzijde. (Let op hoe ik anderen allemaal voorbij cross.) De kwaliteit is niet zo best vanwege het mistige weer, maar goed genoeg om het te kunnen zien. Hieronder een compilatie van andere gevaartes waar ik achter heb gefietst.

PS: Alle filmpjes zijn op zijn kant, omdat dat de veiligste manier van filmen was.

De allereerste die ik filmde. We gingen er met zijn drieën achteraan, de anderen (Martijn Lambert en Theo Broeders) hielden het niet bij waardoor ik overbleef. Het gevaarte reed 45km/h, maar door de vele bulten, hobbels en mensen op fietsen moest ie telkens afremmen tot amper 20km/h, waarna ie razendsnel weer optrok tot 45. Dit is het laatste stukje van de 6-7km die ik erachteraan heb gefietst.

Een tractor met de voorkant van een combine harvester.

Een tractor met een sproei-installatie.

Een of andere tank met, waarschijnlijk, ongedierte bestrijdingsmiddelen.

Een van de snellere. Ook hier reed ik alweer een tijdje achter, maar ik heb hem toch maar door laten rijden, omdat ik het niet kon maken mij nichtje achter te laten. Hier was ik op mijn racefiets naar school.

Ook weer een tractor met sproei-installatie. Deze ben ik gevolgd van iets na Nieuwe-Tonge, toen het ding be inhaalde, tot bij de eerste rotonde bij Middelharnis, een afstand van ongeveer 3.15km in iets meer dan 300 seconden. Dat betekent een gemiddelde snelheid van iets meer dan 36km/h, komt vooral door het moeten remmen en weer versnellen door bulten en medefietsers.
(Sidenote: Kijk hoe de scooters met 60 voorbij komen gereden.)

De bizarste waar ik ooit achter heb gefietst. Deze idioot had blijkbaar door dat ik erachter fietste en probeerde me door flink te wenken over het fietspad af te schudden. Hij reed van de ene kant naar de andere van het fietspad, waardoor ie zeer sterk overhelde. Uiteindelijk stopte hij zelfs, te zien in het filmpje, waarmee hij misschien hoopte dat ik voorbij zou rijden, waarna ie me snel kon inhalen. Al had dat redelijk nutteloos geweest, want ik ben er niet voor niets achter terecht gekomen. Dit was overigens op mijn vader's fiets, omdat mijn eigen fiets bij de fietsenmaker was, met een tas boeken achterop.
Ik haalde op een gegeven moment een klasgenootje in, die nooit wilde geloven dat ik snel kon fietsen, en ze reageerde geschrokken toen ze me op school zag vanwege het rijgedrag van deze bestuurder.

De grootste sproei-installatie waar ik achter heb gefietst, maar een klein stukje gefilmt, omdat het ding nogal uitstak.

Weer een ander soort beregen-tractor. Altijd leuk!

Ja, ik heb ook al achter auto's en dergelijke aangefietst. Daar heb ik ook beeld van, maar kan ze even niet vinden. Deze al wel, een tankwagen. Nogal schokkerig gefilmd misschien, maar dat heeft te maken met de nacht.

Snel fietsen

Behalve touren (lange afstanden fietsen) is het ook erg leuk om lekker hard te fietsen!
Helaas ben ik bij het 2de filmpje gestopt met filmen. Met 64 km/h met maar een hand fietsen met zoveel lucht die om je oren blaast en een hobbelige weg is gevaarlijk en vergt héél veel van je andere pols.

Ik had die dag al met een groep heen en weer naar school gefietst, de RGO in Middelharnis. Er stond een flinke, redelijk constante wind van zo'n 50km/h. Op de heenweg zij-tegen, op de terugweg zij-mee, dus ik dacht.... En ja hoor,  de wind was precies mee over de weg tussen Achthuizen en de Schaapsweg.
Ik was een rondje fietsen toen ik daar kwam en deed eens een poging om te kijken hoe hard ik kon. 64km/h was het resultaat. Niet slecht, dus nog eens proberen; 67km/h.
Daarop belde ik mijn fietsmaatje en vroeg: "Heb je zin om ontiegelijk hard te fietsen?" En natuurlijk was het antwoord: "Uh, ja!" De streefsnelheid was 70km/h.

Omdat we nogal irritante mensen in de klas hadden, leek het me een goed idee om een paar van onze pogingen te filmen. We reden van Martijn's huis richting de Schaapsweg, kijken hoe hard we konden, reden tegen de wind in terug en probeerden het nog eens, wat we zo een paar keer herhaalden.
Het was een beetje zoals de sprinters in grote wielerrondes door trijntjes worden afgeschoten de laatste 200-300m voor de finish. Op het gemakje tot de 50 versnellen, zodat we precies even snel gingen als de wind, en dan het laatste stuk doortrekken, waardoor je uiteindelijk sneller dan de wind gaat, dan lijkt het net alsof je wind tegen hebt.

Uiteindelijk heb ik de streefsnelheid NET niet gered... Mijn max lag op 69.01... Wel was het heerlijk om het gevoel te ervaren hoe zo'n sprint tijdens grote rondes een beetje verloopt en tegelijk eens te testen hoe hard we konden.
Het leukste was een van de laatste pogingen. In de verte achter ons kwam een brommer aangereden, terwijl wij aan het versnellen was. De brommer reed ongeveer 70 km/h en kon ons maar met moeite, keihard geluidmakend, inhalen, omdat wij op dat moment zo'n 67km/h gingen. Tegelijkertijd kwam over de weg langs de parallelweg een Ariva-bus langs met een snelheid van zo'n 80km/h, wat maar 13km/h sneller is, maar 3,5m per seconde sneller. In de bus zat alleen de buschauffeur en halverwege in de bus een vrouw. De buschauffeur keek "o.O" terwijl hij langsreed, en de vrouw keek ook verbaasd, haast verwilderd "O_O;; ?!" Blikken om nooit meer te vergeten.



Foto van de dag: Slechte weg


In Nederland zijn slechte wegen op sommige plekken. Deze dijk bijvoorbeeld bij Heukelum kom je niet heel over in het donker als je flink doorrijd.
In België, vooral Wallonië zijn de wegen gemiddeld nog slechter.

Maar zoals het is Zuid-Afrika is heb ik nergens anders meegemaakt.
Op sommige plekken was de hele weg weggespoeld, op andere plekken zaten gigantische gaten van meters doorsnee, zo'n 30cm diep. Over die wegen denderen gewoon vrachtwagens met gigantisch lange trailers met grote, zware ladingen. Bizar.

Niet vreemd dat we op een gegeven moment ergens reden, waar langs de weg een auto op zijn kop in de berm lag, en de inzittenden wieldoppen aan het zoeken en oprapen waren.

Foto van de dag: Random Cake is Random

Random Cake is Random


Cake meegenomen door Kevin van Broekhoven!

WMB South-Africa '09

Ik werd in 2009 door een stichting gevraagd om mee te gaan naar Zuid-Afrika voor een project.
De stichting World Music Box is opgericht door Paul Zeegers. Grote delen van Zuid-Afrika zijn zeer arm, vooral het binnenland, wat verstoken is van enige inkomsten van toeristen.
Behalve armoede zijn hier nog andere grote problemen zoals alcohol, drugs en HIV. Een op de drie is HIV besmet en veel kinderen zijn wees. Deze kinderen hebben weinig toekomst.


Hiervoor heeft Paul Zeegers zijn stichting gestart. Zijn missie is om de kinderen door middel van muziek te laten realiseren dat ze wel een toekomst hebben, dat ze iets van hun leven kunnen maken.
In 2009 kwam het idee van Paul Zeegers om met een orkest naar Zuid-Afrika te gaan. Dit orkest is samengesteld door Jurgen Nab, bestaande uit een selectie van de muzikanten van zijn orkest.


We gaven de kinderen workshops op blokfluit en op de Music Box, daarna gaven we een concert waar ze het ingestudeerde nummer konden uitvoeren.
Een onvergetelijke ervaring, voor ons, maar ook voor de kinderen.












Ook zijn er hele mooie filmpjes gemaakt:








Brug

De brug bij Coolhaven. De laatkomer vindt hier zijn oorsprong. Ik zeg ook vak, dat als ze hem 5 meter hoger hadden gemaakt hij nooit open had gehoeven. Toch ben ik nog nooit hierdoor te laat gekomen.
Het geheim: Gewoon vroeg genoeg weggaan van huis.


Autorijden


Rijles, ook altijd gezellig. In het begin met 2 vrienden, nu nog met 1. We lessen bij Lest 't Best uit Fijnaart. We lessen in Roosendaal. Wij reden lang met zijn drieën, waardoor we gemiddeld minder tijd verloren aan het heen en weer rijden van en naar Roosendaal. De eerste auto waar we in reden was een Kia C'eed. Deze  heeft Johan Leijdens ingeruild voor een nieuwere, nog luxere Kia C'eed.

Arban, Carnaval of Venice

Behalve muziek maken in allerlei orkesten en met vrienden speel ik ook dingen voor mezelf.
Dit zijn allerlei solo's, van componisten als: Hümmel, Haydn, Bach, hedendaagse componisten, maar ook Arban.
Een van Arban's bekendste stukken is Carnaval of Venice uit zijn derde en moeilijkste boek. Hier zijn al vele versies van, maar wat is nou leuker dan je eigen opname?
Vandaar hieronder een opname van mijn (voorlopige) versie hiervan!
Wel met een Harmon-mute, omdat het na 20:00 was, dan mogen we niet zonder demper meer spelen. Een afspraak met de buren. (Het laatste deel is nog niet goed genoeg, maar het was laat en er gingen mensen naar bed...)


  Arban, Carnaval of Venice by henkbraber